زبان و گویش
مردم روستا خود را نه لر می دانند و نه چیز دیگری بلکه به دلیل اصالت روستا خود را دهملایی معرفی می کنند که البته حق مطلب هم همین است .زیرا دهملا از قدیم الایام محل گذر کاروانها بوده و به زط شهرت داسته آن زمانی که ماهشهر و هندیجان رونقی نداشته اند.
جمع بستن کلمات بر خلاف فارسی که با ان و ها در روستا با حرف ل یا یل می باشد مثلاً بزل یعنی بزها یا ونه یل یعنی خانه ها ..به بعضی از کلمات روستا توجه کنید
پسین(pesin)=عصر دیگ=دیروز اینجو=اینجا
مازَ (maza)= کمر انسان پوتیل=دیگ بزرگ دار=درخت کنار تُل(tol)=تَل یا تپه
رو(ru)=رودخانه گیلاس= لیوان رَ(ra)= رفت
صرف فعل رفتن (گذشته)
رَتم=رفتم رتی=رفتی رت=رفت
رتیم =رفتیم رتین =رفتید رَ =رفت
مضارع یا حال
ایرَم=میروم ایری=میروی ایری=می روی
ایریم =می رویم ایرین =می روید ایرَن=می روند
اسم ابزارها خاص منطقه است مثلاً جفنه=سبد نان یا بوبیزن=بادبزن نوگه=ناودان
بقیه گویش در پستهای آینده.
